مهمان عزیز، خوش‌آمدید.
شما می‌توانید از طریق فرم ثبت‌نام در انجمن عضو شوید.

نام‌کاربری
  

رمز عبور
  





جستجو در انجمن‌ها

(جستجو‌ی پیشرفته)

آمار انجمن
» کاربران: 76
» آخرین کاربر: RickeyjOste
» موضوعات انجمن: 48
» ارسالهای انجمن: 57

آمار کامل

کاربران حاضر
ما 16 کاربر حاضر در انجمن دارید
» 0 کاربر عضو | 16 مهمان

آخرین موضوعات
ابتدا اورژانس سپس اتاق فش...
انجمن: فیزیولوژی غواصی
آخرین‌ارسال: majid.azar
05-12-2020, 10:14 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 65
نکاتی برای شروع غواصی تکن...
انجمن: غواصی تکنیکال
آخرین‌ارسال: majid.azar
04-10-2020, 09:00 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 352
کرونا (کووید-19) - مواردی...
انجمن: سازمان بین المللی مراقبتهای اولیه و ثانویه FRTI
آخرین‌ارسال: Mohammad
03-28-2020, 09:03 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 294
ویروس "کرونا" و تجهیزات ا...
انجمن: مهارتها و دانش غواصي
آخرین‌ارسال: majid.azar
03-10-2020, 11:41 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 650
گوش اکسیژنی به چه معناست؟...
انجمن: فیزیولوژی غواصی
آخرین‌ارسال: Nikoo-ch
02-23-2020, 01:52 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 443
انواع باروترامای گوش در غ...
انجمن: فیزیولوژی غواصی
آخرین‌ارسال: Nikoo-ch
02-22-2020, 03:51 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 471
باروتراما چیست؟
انجمن: فیزیولوژی غواصی
آخرین‌ارسال: Nikoo-ch
02-22-2020, 03:29 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 516
شیرهای سیلندر ها و تمام ش...
انجمن: مهارتها و دانش غواصي
آخرین‌ارسال: majid.azar
02-11-2020, 02:10 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 877
غواصی و دیابت
انجمن: فیزیولوژی غواصی
آخرین‌ارسال: majid.azar
02-04-2020, 07:03 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 729
آلودگی گاز تنفسی
انجمن: مهارتها و دانش غواصي
آخرین‌ارسال: majid.azar
01-30-2020, 01:03 PM
» پاسخ‌ها: 0
» بازدید: 691

 
  ابتدا اورژانس سپس اتاق فشار
ارسال‌شده توسط: majid.azar - 05-12-2020, 10:14 PM - انجمن: فیزیولوژی غواصی - بدون‌پاسخ

پرسش:

اگر به بیماری کاهش فشار DCS در یک غواص مظنون باشید،بهترین اقدامات اولیه ای که می توان انجام داد کدام یک از گزینه های زیر می باشد؟

الف) اکسیژن رسانی و بردن غواص به اتاق فشار.
ب)اکسیژن رسانی و درخواست برای سرویس فوریت پزشکی EMS/انتقال غواص به اورژانس ER.
ج)اکسیژن رسانی و انتظار برای بهتر شدن حال غواص بهتر می شود.
د)اکسیژن رسانی ، دادن مایعات و مسکن ها.

پاسخ:
پاسخ و توضیحات شبکه هشدار غواصان DAN 

پاسخ صحیح گزینه "ب" می باشد
 
DAN- ER Firs,Chamber Second 

ابتدا اورژانس،سپس اتاق فشار 

شناور نشانگر سطحی تاخیری DSMB به سطح آب آمد و زوج غواص منتظر بودند توسط پرسنل قایق غواصی از آب گرفته شوند.پس از  دایو ۲۵متری/۸۰ فیت بر روی یک دیواره و دیدن وال شارک،از روحیه بالایی برخوردار بودند. 
یک ساعت بعد پیاده به خانه ییلاقی خود  برگشتند.یکی از آنها (شوهر) کمی احساس بی رمقی/خستگی داشت و تصمیم گرفت سخت نگیرد و کمی درون بانوج/ننو بر روی ایوان استراحت کند.هنگامیکه پس از چُرت چهار_پنج ساعته بیدار شد،از بانوج بیرون آمد در حالیکه درد شدیدی را در قسمت بالایی بازوی سمت چپ و مور مور شدن در اندام های انتهایی خود حس می کرد.
همسرش فرض را بر این گذاشت که او دچار بندز شده است،او با علائم بیماری آشنا بود و تابلو امکانات هایپربار را که دیده بود و تنها چند مایل از آنجا فاصله داشت را به خاطر آورد.شوهر خود را سوار بر جیپ اجاره ای کرد و بدون تعلل به سمت اتاق فشار حرکت کردند. هنگامی که رسیدند در محل ورودی با دو نفر از کارکنان ملاقات کردند.خانم توضیح داد که تمام طول هفته را غواصی می کرده اند و اکنون تنها چند ساعت پس دایو های امروزشان،همسرش در حال تجربه علائم بیماری کاهش فشار DCS هست. پرسنل از آنها "برگه معرفی نامه" درخواست کردن؛برگه معرفی نامه/ برگه ارجاع؟؟
تقریبا تمام اتاق های فشاری که غواص های آسیب دیده را درمان می کنند، مستلزم این است که غواص آسیب دیده توسط یک پزشک به اتاق فشار ارجاع داده شده باشد.پرسنل برای این زوج غواص توضیح دادند که مرد (غواص آسیب دیده)پیش از آنکه بتواند درمان شود باید توسط یک پزشک ارزیابی و معاینه شود.DCS یک وضعیت تهدید کننده حیات است که در صورتی که درمان بلافاصله پس از ظهور علائم آغاز شود بیشترین تاثیر مثبت را خواهد داشت .خوشبختانه برای این زوج تا نزدیک ترین اورژانس ER تنها ۱۵ دقیقه فاصله بود‌.در راه بخش اورژانس ،کوتاهی تنفس و درد در ناحیه قفسه سینه در غواص آسیب دیده شروع شد‌ که این حالت واقعا باعث وحشت همسر می شد بنابر این همسر پدال گاز را تا انتها فشار می داد.هنگامی که به بیمارستان رسیدند ، بلافاصله تریاژ و توسط پزشک مورد معاینه قرار گرفت.
تشخیص:
انفارکتوس میوکارد.سکته قلبی 

خوشبختانه برای این غواص،تاخیر در مراقبت که از "ابتدا انتقال به اتاق  فشار" ناشی می شود  به قیمت  جانش  گران  تمام  نشد. DCS می تواند وضعیتی دو پهلو و مبهم باشد و دارای علائم مشترک با بسیاری از دیگر وضعیت هاست،و تاخیر در مراقبت و توجه می تواند گران تمام شود،بنابراین در صورتیکه به DCS مظنون هستید باید بلافاصله به دنبال فعال کردن مراقبت های پزشکی باشید.
در بسیاری از اتاق های فشار  برای ارزیابی و معاینه غواص هایی که برای درمان مراجعه می کنند،پزشک به عنوان پرسنل حضور ندارد.و بسیاری دیگر ظرفیت و توانایی درمان غواص ها را ندارند! حتی اگر اتاق های فشار غواص ها را درمان کنند،برای حصول اطمینان از اینکه هر گونه وضعیت تهدید کننده فوری حیات مورد توجه و ملاحظه قرار گرفته اند،نیازمند دریافت معرفی نامه / برگه ارجاع هستند. معرفی نامه ها همچنین در حصول اطمینان از اینکه غواص آسیب دیده بهترین درمان ممکن را دریافت می کنند کمک می کنند.
هنگامی که پزشکان بخش اورژانس DCS را تشخیص می دهند غالبا با ارزیابی علائم در غواص شروع و با اجرای تست ها و آزمون های تشخیصی برای رد وجود دیگر وضعیت ها ادامه می دهند.در مورد این غواص،علائم و تست های تشخیصی بلافاصله آشکار ساخت که کیس مشکوک به DCS در حقیقت یک سکته قلبی بود که تنها مداخله فوری در بیمارستان را ایجاب می کرد. 
در صورتی که به DCS مشکوک شدید،تنفس اکسیژن اضطراری توسط غواص آسیب دیده را مدیریت و سرویس فوریت های پزشکی EMS را فعال و یا غواص آسیب دیده را برای معاینه به بخش اورژانس  برسانید. وقتی می توانید  با  شبکه  هشدار غواصان DANتماس بگیرید ،پزشکان/  متخصصان  ما می توانند  به شما  راهنمایی بدهند که کجا به دنبال درمان باشید و یا حتی می توانند به شما کمک کنند  و  مراحل  کمک های  اولیه  را برای  شما  توضیح  دهند،به  شما بگویند چه اقداماتی انجام دهید‌. تماس با DAN مانع نقض هرگونه پروتکل بیمه ای توسط  شما می شود ، و این  اطمینان را  حاصل می کند که پوشش بیمه حوادث غواصی تان،حادثه غواصی رخ داده برای شما را پوشش خواهد داد. 

منبع: Divers Alert Network 
989360219444+

مجید آذرشب

چاپ این بخش

  نکاتی برای شروع غواصی تکنیکال
ارسال‌شده توسط: majid.azar - 04-10-2020, 09:00 PM - انجمن: غواصی تکنیکال - بدون‌پاسخ

FIVE THINGS YOU SHOULD KNOW BEFORE YOU START TECH DIVING


۵ چیزی که پیش از شروع غواصی تکنیکال باید بدانید 

چند روز پیش پیامی از یک فالوور در اینستاگرام دریافت کردم.این شخص به من گفت پس از فالو کردن صفحه من انگیزه درونی در آنها برای شروع غواصی تکنیکال ایجاد شده و از من درخواست مشاوره و نکاتی برای افراد مبتدی داشت. بنابراین این مقاله مناسب آن فالوور و هر شخص دیگری است که به شروع غواص تکنیکال می اندیشد. 

در ادامه ۵ چیزی را که افراد علاقه مند به غواصی تکنیکال نیاز دارند بدانند را بیان می کنم. 


۱. احساس راحتی درون آب 

در غواصی تکنیکال به تجهیزات زیادی نیاز خواهید داشت (سیلندر های دوتایی بک مانت،سیلندر های استیج،...). لازم است درون آب راحت و ریلکس باشید. باید با حس و درک بالا و مستقیم تجهیزات خود را کنترل کنید.تصور کنید دو غواص داشته باشیم، غواص اول احساس  آرامش و راحتی دارد و به محل قرار گیری تمام تجهیزات کاملا آگاه و مطلع می باشد.غواص دوم احساس خوبی ندارد و دچار استرس و انقباض عضلانی شده و برای تنظیم تجهیزات ابتدا باید آنها را لمس می کند. اگر اشکالی در عملکرد تجهیزات رخ می داد غواص اولی نقص عملکرد را سریع تر،راحت تر و بدون مشگل،کنترل و بر طرف خواهد کرد.

۲. شناوری_ کنترل شناوری نقش بزرگ و مهمی در غواصی تکنیکال دارد 

به منظور داشتن غواصی ایمن و لذت بخش به کنترل ۱۰۰ درصد شناوری نیاز دارید.در خلال غواصی با نزول به عمق طراحی شده حجم گاز کاسته و با صعود حجم گاز افزایش میابد (قانون بویل).یک غواص تکنیکال نیازمند کنترل دقیق این تغییر حجم از طریق افزودن یا کاستن گاز درون BCD، بلدر و درایسوت خود می باشد.یک غواص همیشه سعی در حفظ شناوری خنثی دارد.از آنجا که در غواصی تکنیکال به انجام دایو های عمیق تر و طولانی تر که مستلزم اجرای ایستگاه های برداشت فشار هستند مبادرت می کنید،برای اجرای این ایستگاه ها به کنترل دقیق شناوری نیاز خواهید داشت. 

۳. تجهیزات یدکی/مازاد_در غواصی تکنیکال همه چیز با گاز و تجهیزات یدکی در ارتباط است. 

باید نگرش خود را تغییر دهید.در غواصی تفریحی با یک سیلندر گاز غواصی می کنید و به جدول NDL یا محدوده زمانی بدون نیاز به فشار زدایی محدود هستید.با بروز هر گونه مشکل و نقص در عملکرد تجهیزات، در اکثر مواقع به تنهایی یا همراه با غواص همیار خود قادر به اجرای مانور "سیزا" CESA یا صعود اضطراری کنترل شده به سطح هستید و هیچ اتفاقی هم رخ نخواهد داد.در حالیکه هنگامی که غواصی تکنیکال انجام می دهد سلول های بدن  و جریان خون شما نیتروژن بیشتری جذب می کنند و اگر در چنین دایو هایی مانور CESA را به اجرا در آورید به بیماری کاهش فشار ناگهانی DCS مبتلا خواهید شد. 

 
۴. وقت شناسی و توجه به جزئیات_در غواصی تکنیکال باید وقت شناس و دقیق باشید

در غواصی تکنیکال لازم است برای انجام برنامه ریزی،سنجش و محاسبات  فراوان زمان بگذارید. باید در هنگام آماده سازی تجهیزات و برنامه ریزی غواصی دقیق باشید.یک اشتباه در انتخاب دو سیلندر استیج یکی حاوی اکسیژن ۲۱ درصد و دیگری حاوی اکسیژن خالص، فاجعه بار خواهد بود. 


۵. دانش تئوری فشار زدایی 

تئوری فشار زدایی نظریه ای است که امروزه دانشمند درک کاملی از آن ندارند. بنابراین چگونه می توانیم از محدودیت ها در دایو های غواصی تکنیکال آگاه شویم؟من از اینکه سوال می کنید خوشنود هستم. تمام جداول غواصی بر اساس آزمایشات و مشاهدات تجربی استوار هستند.نظریه فشار زدایی مدام در حال تحول است و مدام متد های فشار زدایی متفاوتی اضافه می شوند. باید همیشه مشتاق به یادگیری و کسب گواهینامه های پیشرفته و ارتقاء یافته باشید. 

نگران نباشید!همه آنچه که در این مقاله بیان شد به خود شما بستگی دارد.دانش و تجربه غواصی آب های آزاد را کسب کنید،در یک دوره مقتضی مانند دوره intro to tech یا ورود به غواصی تکنیکال سازمان TDI شرکت کنید،از آنچه مربی غواصی به شما آموزش می دهید پیروی کنید آنگاه درون آب از غواصی خود لذت خواهید برد.

منبع:وبلاگ سازمان  آموزش غواصی تکنیکال TDI 


جهت شرکت در دوره های غواصی و مربیگری غواصی تکنیکال با استاندارد های جهانی TDI بزرگ ترین سازمان آموزش غواصی تکنیکال در دنیا،با مرکز غواصی "دایو پرشیا" تماس حاصل نمائید.

محدوده بدون نیاز به فشار زدایی:NDL
No Decompression Limit 

صعود اضطراری کنترل شده به سطح:CESA
 Controlled Emergency Swimming Ascent 

غواصی تکنیکال بین المللی  :TDI
Technical Diving Internationals

989360219444+

ایمیل: 
tdisdiiran@gmail.com
پیج اینستاگرام:

مجید آذرشب

چاپ این بخش

  کرونا (کووید-19) - مواردی که شما نیاز دارید تا بدانید
ارسال‌شده توسط: Mohammad - 03-28-2020, 09:03 PM - انجمن: سازمان بین المللی مراقبتهای اولیه و ثانویه FRTI - بدون‌پاسخ

منبع: سری مقالات موسسه بین المللی FRTI

[عکس: COVID-19_FB.jpg]

کرونا (کووید-19): مواردی که شما نیاز دارید تا بدانید

همانند شما، بسیاری از ما در موسسه First Response Training International یا FRTI در حال دنبال کردن و بررسی شیوع جهانی ویروس کرونا هستیم. ما میخواهیم همه شما این موضوع را بدانید که در طی این دوران آزمایشی ما به فکر شما و خانواده تان هستیم، و قصد داریم تا اطلاعاتی در مورد ویروس و توصیه هائی که از شیوع بیشتر آن جلوگیری میکند را در اختیار شما قرار دهیم. توجه داشته باشید که تمامی این اطلاعات تا تاریخ ارائه این مطلب در تاریخ 24 ماه مارچ سال 2020 میلادی بروز رسانی شده است. برای دریافت اطلاعات تکمیلی و بروز رسانی شده بیشتر، در مورد ویروس کرونا وب سایتهای سازمانهای CDC و  WHO را بطور مداوم بررسی کنید. 

ویروس کرونا
·      ویروس بطورابتدائی بوسیله تماس شخص با شخص (در فاصله 6 فوتی یا حدود 180 سانتی متری) و بوسیله سرفه یا عدسه کردن شیوع پیدا می کند
·      افرادی که دارای نشانه های بیماری شدیدی اند، به شدت ناقل هستند.
·      نشانه ها ممکن است بین 2-14 روز پس از در معرض قرار گرفتن ظاهر شوند که شامل تب، سرفه و تنگی و یا کوتاه بودن نفس می باشد.

پیشگیری
·      دستایتان را برای مدت حداقل 20 ثانیه بشوئید
·      از ضد عفونی کننده های دست که شامل حداقل 60 درصد الکل هستند استفاده کنید
·      از دست زدن به چشمها، بینی و دهان با دستان شسته نشده خودداری کنید
·      وسایل داخل منزل را بین اعضاء خانواده بطور مشترک استفاده نکنید و آنها را پس از استفاده بطور مداوم بشوئید
·      سطوح با تماس زیاد، در منزل را بصورت روزانه تمییز و ضد عفونی کنید (میزها، صندلی ها، دستگیره های درب، کلیدهای برق، کنترل های از راه دور، دستگیره ها، توالتها و سینک های ظرفشوئی و روشوئی و موارد دیگر)

اگر شما بیمار شدید چه کاری را باید انجام دهید
·      بغیر از زمانهائی که نیازمند مراقبتهای پزشکی هستید در خانه بمانید
·      از دیگران فاصله بگیرید
·      برای تماس با حیوانات محدودیتهائی قائل شوید
·      جلوی سرفه و عطسه خود را بوسیله یک دستمال بگیرید و در نهایت دستمال و دیگر موارد را بطور مناسب دور بیاندازید
·      اگر بیماری شما بدتر شد مراقبتهای پزشکی را دریافت کنید
·      قبل از مراجعه و ویزیت با پزشک خود تماس بگیرید و رمانی که در اجتماع ظاهر میشوید از ماسک صورت استفاده کنید

سوالات رایج:
·      آیا خوردن سیر میتواند در جلوگیری از عفونت با کرونا ویروس جدید موثر باشد؟
·      سیر یک خوراک سالم است که ممکن است فوائد ضد میکروبی داشته باشد. اگرچه هیچ شواهدی در مورد این شیوع اخیر وجود ندارد که سیر بتواند افراد را در برابر ویروس کرونا جدید محافظت کند.

·      آیا ویروس کرونای جدید بر روی افراد مسن تائیر میگذارد یا افراد جوانتر هم مستعد هستند؟
·      افراد در تمامی سنین میتوانند توسط ویروس کرونای جدید یا 2019-nCoV آلوده شوند. افراد مسن تر و یا افراد دارای سوابق پزشکی (مانند آسم، دیابت و بیماریهای قلبی) نشان داده اند که در برابر انواع مختلفی از ویروس آسیب پذیر تر هستند. سازمان بهداشت جهانی توصیه میکند تا تمامی افراد در تمامی سنین برای حفاظت خود در برابر ویروس موارد توصیه شده را رعایت کنند. بعنوان مثال توسط رعایت درست بهداشت دست و بهداشت درست تنفسی

·      ایا داروهای خاصی برای پیشگیری و یا درمان ویروس کرونای جدید وجود دارد؟
·      تا به امروز، هیچ داروی خاصی برای پیشگیری و یا درمان ویروس کرونای جدید توصیه نشده است.

لطفا برای دریافت اطلاعات بیشتر به وب سایتهای سازمانهای CDC و WHO مراجعه نمائید:

در خانه بمانیم


جهت دریافت اطلاعات بیشتر در مورد سازمان بین المللی کمکهای اولیه و مراقبتهای ثانویه FRTI و دوره های آموزشی و دریافت مدرک بین المللی اینجا کلیک کنید

چاپ این بخش

  ویروس "کرونا" و تجهیزات اجاره ای
ارسال‌شده توسط: majid.azar - 03-10-2020, 11:41 PM - انجمن: مهارتها و دانش غواصي - بدون‌پاسخ

Coronavirus & Rental Gear

ویروس "کرونا" و تجهیزات اجاره ای 

اخیرا در پی شیوع ویروس نو ظهور "کرونا" (COVID-19)،در جامعه غواصی پرسش هایی در مورد انتقال بیماری در هنگام استفاده از تجهیزات اجاره ای خصوصا رگلاتور ها مطرح شده است.با هراسی که نسبت به ویروس کرونا در ذهن همه وجود دارد،غواص ها می خواهند بدانند چه اقدامات احتیاطی در مقابله با شیوع بیماری صورت می گیرد.ضد عفونی کردن کامل و صحیح تجهیزات از اولویت برخوردار است.موارد زیر ا به خاطر بسپارید:

به نقل از مرکز پیشگیری و کنترل بیماری های آمریکا CDC،پاک کننده ها/شوینده های خانگی بر برابر COVID-19 به همان اندازه موثر هستند که در برابر سرماخوردگی معمول و ویروس آنفولانزا موثر می باشند.از اینرو پاکیزه و ضدعفونی کردن تجهیزات به منظور استفاده شخصی (از قبیل مرحله دوم رگلاتور ها،ماسک ها،اسنورکل ها و اینفلیتور BCD ها) از اهمیت برخوردار است.  

تجهیزات را می توان با غوطه ور کردن در محلول سفید کننده ۱۰ درصد یا با استفاده از محصولات پاک کننده از قبیل قرص های ضد عفونی کننده "استرامین"یا هر گونه ترکیب آمونیوم چهار گانه،به طور موثری ضد عفونی کرد.مطمئن شوید این محصولات را مطابق با دستورالعمل های تولید کننده استفاده و سپس تجهیزات را با آب شیرین شستشو کنید.

فرآورده هایی که به طور معمول برای تمیز کردن تجهیزات غواصی استفاده می شوند اما در برابر ویروس "کرونا" بی اثر هستند شامل اسپری ها یا دهان شویه های "کلرهگزدین" و آنتی باکتریال می باشد.به منظور موثر واقع شدن،استفاده از آب گرم و صابون باید با عمل مکانیکی مثل ساییدن با یک مسواک نرم همراه باشد.

اگر شما غواصی هستید که از تجهیزات اجاره ای استفاده می کنید و تمایل دارید برای محافظت از خود در برابر بیماری های واگیر دار قدم های بیشتری بردارید، تجهیزات زیر را به طور کامل با استفاده از استفاده از شوینده های ضد عفونی کننده خانگی پاک و سپس پیش از استفاده با آب شیرین شستشو کنید: 

• قطعه دهانی رگلاتور 
• اسنورکل
• بخش دهانی اینفلیتور BCD 
• بخش داخلی ماسک 

اگر به این پاک کننده ها دسترسی ندارید، می توانید از مرکز غواصی ارائه دهنده سرویس بخواهید تجهیزات را پیش از استفاده برای شما ضد عفونی کند.

مانند همیشه،شستشوی مکرر دست ها (با صابون به مدت حداقل ۲۰ ثانیه)، پاکسازی محل های پر رفت و آمد و اشیاء پر استفاده (حمام،دستگیره درب ها،میز غذاخوری و میز پیشخوان آشپزخانه و ...)،پرهیز از تماس با افرادی که بیمار هستند و ماندن در خانه هنگامی که بیمار هستید چند تا از بهترین روش های جلوگیری از شیوع بیماری هستند.

منبع:شبکه هشدار غواصان DAN

989360219444+
صفحه اینستاگرام: 

مجید آذرشب 

چاپ این بخش

  گوش اکسیژنی به چه معناست؟ و ارتباط آن با باروتراما چیست؟
ارسال‌شده توسط: Nikoo-ch - 02-23-2020, 01:52 PM - انجمن: فیزیولوژی غواصی - بدون‌پاسخ

گوش اكسيژنى Oxygen Ear:
اين عارضه اخيراً دليلی بر رخ دادن باروتراماى گوش شناخته شده است. پديده ایست كه مختص غواصان تكنيكال و غواصانى است كه اكسيژن ١٠٠ درصد براى فشارزدايى استفاده مى كنند، و نكته قابل توجه اين است كه مى تواند حتى در صورت انجام اكوآلايز در آب نيز رخ دهد. همچنين معمولاً درست بعد از غواصى در سطح هم مى تواند رخ دهد. 
گوش اكسيژنى مى تواند زمانيكه غواصان تكنيكال اكسيژن خالص را براى فشارزدايى استفاده مى كنند اتفاق بیافتد. از آنجائيكه تفاوت عمق چندان غيرعادى نيست، غواص ممكن است در زمانيكه دارد اكسيژن تنفس مى كند، چندين بار عمل اكوآلايز را انجام دهد و این در نهايت به ورود اکسیژن (حدوداً)١٠٠ درصد در گوش ميانى ختم مى شود. 
خطر فورى براى اكسيژن خالص در گوش ميانى وجود ندارد. با اين حال، درطى زمان، غشاى باريك و ديواره مويرگها شروع به متابوليسم اكسيژن مى كنند. مصرف اكسيژن موجب كاهش حجم گاز در گوش ميانى شده و ايجاد عدم توازن مى كند درست مانند زمانيكه درحين پايين رفتن اكوآلايز انجام نشود. اگر غواص اين عدم توازن را از بين نبرد، نتايج آن درست مثل اسكوئيز گوش ميانى خواهد بود. اين اتفاق مى تواند همچنان حين فشارزدايى در عمق موردنظر رخ دهد، و يا بعد از به سطح آمدن از غواصى ای كه در آن اكسيژن خالص براى آخرين ايستگاه گيرى استفاده شده است اتفاق بيافتد. 
البته معمولاً اين موضوع مشكلى را ايجاد نمى كند زيراكه چه در زير آب و چه در سطح، غواص تغيير را در فشار گوش ميانى خود احساس مى كند و معمولاً بدون اينكه دليل آن را بداند اكوآلايز را انجام مى دهد. با اين حال اگر غواص به سطح بيايد و به هر دليلى ديگر نتواند اكوآلايز كند (مانند تأخير درگرفتگى)، ادامه متابوليسم اكسيژن در گوش مى تواند سبب افزايش احساس ناراحتى و اسكوئيز در گوش ميانى شود. 
اگر شما مستعد گرفتگى بعد از غواصى نيستيد، مى توانيد به سادگى در غواصى تكنيكال خود از آن مطلع شويد. بعد از به سطح آمدن، در صورت نياز به آرامى گوش هاى خود را اكوآلايز كنيد تا تغيير حجم بر اثر متابوليسم اكسيژن را متعادل كنيد. 
اگر مستعد گرفتگى بعد از غواصى هستيد، مى توانيد بعد از فشارزدايى با اكسيژن از هواى غنى شده و يا هوا استفاده كنيد، سپس كمى پايين رفته (حدود يك متر) و اكوآلايز كنيد. سپس كمى بالا آمده و دوباره پايين برويد (بازهم فقط يك متر) و اكوآلايز كنيد. با اين كار اكسيژن خالص را در گوش ميانى با مخلوط گاز نيتروژن/اكسيژن كه متابوليسم نمى شود جايگزين مى كنيد. بعداز غواصى، اسپرى ضد گرفتگى را در دسترس داشته باشيد تا هرگونه گرفتگى بعد از غوص را كه در اكوآلايز اختلال ايجاد مى كند از بين ببريد.

چاپ این بخش

  انواع باروترامای گوش در غواصی
ارسال‌شده توسط: Nikoo-ch - 02-22-2020, 03:51 PM - انجمن: فیزیولوژی غواصی - بدون‌پاسخ

باروتراماى گوش


به فرض اينكه حتى شما بدانيد كه چگونه بايد گوش را اكوآلايز كرد، باز هم دربعضى شرايط ممكن است اين كار را به خوبى نتوانيد انجام دهيد، مانند تغيير ناگهانى عمق به دفعات، ضعيف شدن عضلات گلو، و يا حتى غواصى نكردن به مدت زياد و فراموش كردن روش درست اكوآلايز كردن. بعضى مواقع هم تجهيزات به گلو فشار مى آورند، مانند تنگ بودن پوشش غواصى درقسمت گردن و يا سفت بودن بندهاى ماسك هاى تمام صورت، كه تا حدودى موجب بسته شدن شيپور استاش مى شوند. 

اگر شما بدون اينكه اكوآلايز كنيد زياد از حد پايين برويد، افزايش تفاوت فشار بين گوش ميانى و گازى كه در گلوى شماست ممكن است شيپوراستاش را مسدود كرده و اكوآلايز كردن را غيرممكن كند.  با اين حال اكثر مشكلات مربوط به اكوآلايز كردن به دليل گرفتگى حاصل از آلرژى و يا سرماخوردگى رخ مى دهند. موكوس و غشاهاى موكوسى ورم كرده شيپوراستاش را مسدود مى كنند و اكوآلايز كردن را سخت و يا حتى غير ممكن مى سازند. تلاش براى اكوآلايز كردن در هنگام گرفتگى سبب فشار دادنِ موكوس به داخل گوش ميانى مى شود كه برخى مواقع سبب عفونت نيز مى شود. 
صرف نظر از دليل آن، اكوآلايز نكردن گوش ها مى تواند سبب رخ دادن يك يا چندين باروتراما شود. 
 
اسكوئيز گوش ميانى:
اگر غواص با وجود موفق نشدن به اكوآلايز پايين برود. يك درد شديد در گوش ايجاد مى شود كه دليل آن اين است كه فشار هيدراستاتيک پرده گوش را به سمت فضاى هوايى اكوآلايز نشده فشار مى دهد. اگر اين روند ادامه يابد، فشار هيدرواستاتيك مايعات و خون را از بافت هاى اطراف گوش ميانى به داخل فضاى هوايى گوش فشار مى دهد. هر چه بيشتر اين حالت ادامه داشته باشد، خون و مايعات بيشترى به داخل گوش ميانى جريان مى يابد. 
هنگاميكه چنين چيزى رخ مى دهد، درد شديد از بين مى رود و غواص احساس مى كند كه گوشش پر شده است. مايعات داخل گوش ميانى ارتعاشاتى را كه عبور مى كنند مختل كرده و شنوايى كاهش مى يابد. اسكوئيز گوش ميانى معمولاً با رسيدگى درست بهبود مى يابد ولى در صورت دريافت نكردن مراقبت هاى درست پزشكى مى تواند به دليل ايجاد عفونت اختلال دائمى در شنوايى بوجود آورد. 
 

پارگى پرده گوش:
اگر غواص با گوش هاى اكوآلايز نشده سريع تر از فشار هيدرواستاتيكى كه مايعات را به داخل گوش ميانى مى فرستد پايين برود، پرده گوش ممكن است به سمت داخل پاره شود. هنگاميكه پرده گوش پاره مى شود غواص درد شديدی را حس مى كند و به دنبال آن بلافاصله وقتى آب وارد مى شود، درد از بين مى رود و آب فوراً فضاى هوايى را پر كرده و اكوآلايز مى شود. از آنجائيكه آب وارد شده از دماى بدن انسان سردتر است، مى تواند سبب سرگيجه (vertigo) شود و با سرد شدن كانال دهليزى سبب از دست رفتن تعادل شود. ولى بعد از گرم شدن آبِ وارد شده سرگيجه از بين مى رود. 
به طور كلى، معمولاً پرده گوشى كه پاره شده بهبود مى يابد. با اين حال، آب واردشده به گوش ممكن است آلوده به باكترى و موجودات خارجى ارگانيك باشد كه مى توانند سبب عفونت شوند. احتمال صدمه ديدگى دائمى در شنوايى براثر پارگى پرده گوش با درمان سريع توسط يك متخصص گوش و حلق و بينى مى تواند به حداقل برسد. 

اسكوئيز معكوس گوش Reverse Squeeze:
اسكوئيز معكوس كه به آن گرفتگى معكوس reverse block نيز گفته مى شود، هنگامى رخ مى دهد كه گوش ميانى در حين پايين رفتن اكوآلايز مى شود ولى در حين صعود گاز گسترش يافته نمى تواند از طريق شيپور استاش خارج شود. اين شرايط معمولاً زمانى رخ مى دهد كه غواص از داروى ضدگرفتگى بينى در سرماخوردگى و يا آلرژى استفاده كرده و اين دارو در حين غواصى شسته مى شود. همچنين ممكن است زمانی رخ دهد كه غواص باوجود گرفتگى، هنگام پايين رفتن به زور گوش ها را اكوآلايز كند و سبب بسته شدن شيپور استاش در عمق شود. 
احساس اسكوئيز معكوس درست مانند اسكوئيز گوش ميانى است، كه البته فشار حاصله، پرده گوش را بجاى داخل به سمت بيرون فشار مى دهد. برخلاف اسكوئيز گوش ميانى ميزان منبع گاز در دسترس غواص توانايى او را براى متوقف كردن كامل صعود در صورت اكوآلايز نشدن، محدود مى كند. و در نهايت به دليل محدود بودن زمان غواص مجبور است صعود كند، چه اكوآلايز شده باشد چه نشده باشد. در صورت بروز اسكوئيز معكوس، برخى غواصان گزارش داده اند كه از طريق اكوآلايز كردن معكوس (با گرفتن بينى هوا را به داخل كشيده اند) و صعود بسيار آرام توانسته اند موفق به اكوآلايز شوند. با اين حال يك اسكوئيز معكوس جدى در مواقع نادر مى تواند سبب پارگى پرده گوش به سمت خارج شود اگر كه غواص بدون اينكه اجازه به خارج شدن هواى اضافى بدهد و به اجبار، سريع صعود كند. 
 
گوش گير/ كلاه وت سوت (هود): 
گوش گير ها، و برخى مواقع كلاه هاى وت سوت، يك فضاى هوايى را در كانال گوش ايجاد مى كنند كه امكان اكوآلايز ندارند. بهمين دليل است كه در هنگام غواصى نبايد از گوش گير ها استفاده كرد (به استثناى گوش گير هايى كه مخصوص غواصى ساخته شده اند و اجازه ورود آب را به داخل كانال گوش مى دهند). در برخى مواقع، كلاه تنگ وت سوت مى تواند با بستن و گرفتن روى گوش شرايط مشابهى را بوجود آورد كه البته با جدا كردن هود از روى گوش براى ورود آب به گوش مى توان آن را از بين برد. اگر شما با وجود به تن داشتن وت سوت كلاه دار به طور دچار مشکل غير عادى در اكوآلايز كردن شديد اين موضوع را در نظر داشته و سعى كنيد با جدا كردن لبه هاى هود ازگوش مشكل را برطرف كنيد.  
اگر غواصى گوش گير استفاده كند، هنگام پايين رفتن پرده گوش دچار درد مى شود زيراكه فشار ايجاد شده آن را به سمت خارج (مانند اسكوئيز معكوس) و به سمت فضاى اكوآلايز نشده فشار مى دهد. غواص ممكن است تلاش كند اكوآلايز كند كه اين فقط باعث مى شود كه درد شديدتر شود (و يا پرده گوش پاره شود) زيرا كه اضافه كردن هواى بيشتر به گوش ميانى تفاوت فشار را افزايش مى دهد. در عين حال، فشار هيدرواستاتيك ممكن است گوشگير را بيشتر به داخل كانال گوش هل دهد. فشار اكوآلايز نشده مى تواند باعث وارد شدن مايعات به داخل گوش ميانى (اسكوئيز گوش ميانى)، به داخل كانال گوش، و يا پارگى پرده گوش به سمت خارج شود. 
 
پارگى دريچه گرد Round-Window Rupture:
پارگى دريچه گرد در حلزون گوش رخ مى دهد اگر كه غواص در اكوآلايز كردن هنگام پايين رفتن تأخير داشته باشد و سپس سعى كند با فشار از طريق گرفتن بينى و با دهان بسته بازدم كرده (Valsalva maneuver) و بخواهد به زور اكوآلايز كند. 
در گوش هايى كه اكوآلايز نشده اند، پرده گوش در مقابل فشار هيدرواستاتيک به داخل انعطاف پيدا مى كند. اين حركت به سمت داخل وقتى از طريق استخوانچه ها از راه دريچه گرد به داخل حلزون گوش انتقال مى يابد، تقويت مى شود، درست مانند امواج صوتى. دريچه گرد به سمت داخل فشرده مى شود و بر روى مايع پرى ليمف perilymth فشار آورده و متعادل كننده دريچه گرد به سمت خارج انعطاف مى يابد. 
در تمام طول بدن، سيستم عصبى به طور مداوم مايع سربروسپينال را كه عصب سر و نخاع را احاطه مى كند توليد مى كند. سيستم وريدى به طور مداوم اين مايعات را كه شامل پري ليمف مى شود توليد و جذب مى كند. درحين اكوآلايز كردن از طريق گرفتن بينى و دميدن در آن، فشار داخل سينه براى لحظه اى افزايش مى يابد، و مانع از جريان خون در رگ هاى اصلى كه به قلب بازمى گردند مى شود. سيستم وريدى براى لحظه اى در واكنش به آن به بالا باز مى گردد و موجب افزايش فشار در رگ هاى اصلى مى شود. فشاروريدى براى لحظه اى فشار مايعات سربروسپينال كه شامل پرى ليمف مى شود را افزايش مى دهد. اگر غواصى در عمل اكوآلايز كردن تأخير داشته باشد، دريچه گرد در گوش در واكنش به فشارى كه به استخوانچه ها وارد مى شود به سمت بيرون جلو مى آيد.  اگر در همان زمان غواص از روش مانور والسالوا (گرفتن بينى وبازدم با دهان بسته) با فشار و به زور براى اكوآلايزكردن استفاده كند، افزايش فشار پري ليمف با فشارى كه به پرده گوش واردآمده ادغام شده و مى تواند سبب پارگى دريچه گرد شود. 
پارگى دريچه گرد سبب مى شود كه غواص احساس گرفتگى گوش كند، و غواص ممكن است كاهش شنوايى كه معمولاً با زنگ در گوش و سرگيجه همراه است را تجربه كند. پارگى دريچه گرد صدمه اى جدى است و اگرتوسط متخصص گوش و حلق و بينى درمان نشود، مى تواند موجب كاهش دائمى شنوايى و يا حتى كرى در قسمت هاى صدمه ديده شود. حتى درصورت درمانِ پارگى دريچه گرد ممكن است اثرات دائمى به همراه داشته باشد. اين پارگى مى تواند تعادل را تحت تأثير قرار دهد. خوشبختانه شما مى توانيد با اكوآلايز كردن زودهنگام و مداوم گوشهايتان در حين پايين رفتن، با فشار و زور و طولانى اكوآلايز نكردن و استفاده از تكنيك Frenzel (اكوآلايزكردن با گرفتن بينى و تكان دادن زبان به سمت عقب و بالا مانند پيستون براى فرستادن هوا به شيپور استاش) به جاى تكنيك والسالوا Valsalva براى اكوآلايز كردن، ريسك آن را به حداقل برسانيد. 
 
گوش اكسيژنى Oxygen Ear:
اين عارضه اخيراً دليل رخ دادن باروتراماى گوش شناخته شده است. پديده اى است كه مختص غواصان تكنيكال و غواصانى است كه اكسيژن ١٠٠ درصد براى فشارزدايى استفاده مى كنند، و نكته قابل توجه اين است كه مى تواند حتى در صورت انجام اكوآلايز در آب نيز رخ دهد. همچنين معمولاً درست بعد از غواصى در سطح هم مى تواند رخ دهد. 
گوش اكسيژنى مى تواند زمانيكه غواصان تكنيكال اكسيژن خالص را براى فشارزدايى استفاده مى كنند رخ دهد. از آنجائيكه تفاوت عمق چندان غيرعادى نيست، غواص ممكن است در زمانيكه دارد اكسيژن تنفس مى كند، چندين بار عمل اكوآلايز را انجام دهد و در نهايت به ورود اکسیژن (حدوداً)١٠٠ درصد در گوش ميانى ختم مى شود. 
خطر فورى براى اكسيژن خالص در گوش ميانى وجود ندارد. با اين حال، درطى زمان غشاى باريك و ديواره مويرگها شروع به متابوليسم اكسيژن مى كنند. مصرف اكسيژن موجب كاهش حجم گاز در گوش ميانى شده  و ايجاد عدم توازن مى كند درست مانند زمانيكه درحين پايين رفتن اكوآلايز انجام نشود. اگرغواص اين عدم توازن را از بين نبرد، نتايج آن درست مثل اسكوئيز گوش ميانى خواهد بود. اين اتفاق مى تواند همچنان حين فشارزدايى در عمق موردنظر رخ دهد، و يا بعد از به سطح آمدن از غواصى ای كه در آن اكسيژن خالص براى آخرين ايستگاه گيرى استفاده شده است اتفاق بيافتد. 
البته معمولاً اين موضوع مشكلى را ايجاد نمى كند زيراكه چه در زير آب و چه در سطح، غواص تغيير را در فشار گوش ميانى خود احساس مى كند و معمولاً بدون اينكه دليل آن را بداند اكوآلايز را انجام مى دهد. با اين حال اگرغواص به سطح بيايد و به هر دليلى ديگر نتواند اكوآلايز كند (مانند تأخير درگرفتگى)، ادامه متابوليسم اكسيژن در گوش مى تواند سبب افزايش احساس ناراحتى و اسكوئيز در گوش ميانى شود. 
اگر شما مستعد گرفتگى بعد از غواصى نيستيد، مى توانيد به سادگى درغواصى تكنيكال خود از آن مطلع شويد. بعد از به سطح آمدن، در صورت نياز به آرامى گوش هاى خود را اكوآلايز كنيد تا تغيير حجم بر اثر متابوليسم اكسيژن را متعادل كنيد. 
اگر مستعد گرفتگى بعد از غواصى هستيد، مى توانيد بعد از فشارزدايى با اكسيژن از هواى غنى شده و يا هوا استفاده كنيد، سپس كمى پايين رفته (حدود يك متر) و اكوآلايز كنيد. سپس كمى بالا آمده و دوباره پايين برويد (بازهم فقط يك متر) و اكوآلايز كنيد. با اين كار اكسيژن خالص را در گوش ميانى با مخلوط گاز نيتروژن/اكسيژن كه متابوليسم نمى شود جايگزين مى كنيد. بعداز غواصى، اسپرى ضد گرفتگى را در دسترس داشته باشيد تا هرگونه گرفتگى بعد از غوص را كه در اكوآلايز اختلال ايجاد مى كند از بين ببريد.
 

چاپ این بخش

  باروتراما چیست؟
ارسال‌شده توسط: Nikoo-ch - 02-22-2020, 03:29 PM - انجمن: فیزیولوژی غواصی - بدون‌پاسخ

Barotrauma باروتراما

تمام فضاهاى هوايى طبيعى و يا مصنوعی بدن در صورت اكوآلايز شدن(هم فشار) با فشار محيطى، به آسانى با محيط زير آب سازگارى پيدا مى كنند. اما در صورت اكوآلايز نشدن، چه در هنگام پايين رفتن و چه در هنگام صعود، بدن ممكن است دچار جراحاتى شود كه مى توانند از جراحات خفيف گرفته تا حتى تهديد كننده زندگى باشند. 
جراحات حاصل از تغيير فشار را باروتراما گويند. هرگونه فضاى هوايى مى تواند هنگام پايين رفتن و يا صعود، دچار باروتراما شود ولى نوع جراحت بسته به فيزيولوژى قسمت صدمه ديده متفاوت است. باروترامايى را كه هنگام پايين رفتن رخ مى دهد "اسكوئيز" گويند كه فشار هيدرواستاتيك با فشار آوردن بافت هاى بدن به فضاهاى هوايى اكوآلايز نشده سبب ايجاد آن مى شود. باروترامايى كه هنگام صعود رخ مى دهد را "اسكوئيز معكوس" و يا همان"reverse squeez" و يا "reverse block" و يا بسته به شرايط به آن جراحات گسترش يافتگى "expansion injuries" گفته مى شود. كه در آن گاز گسترش يافته اى كه گير افتاده، براثر كاهش فشار هيدرواستاتيك سبب پاره شدن بافت ها مى شود. در ساير باروتراماهاى حين صعود، هواى اضافه گسترش يافته به زور به داخل جريان خون راه پيدا مى كند. 
با اينكه يك سرى از باروتراماها مى توانند صدماتى بسيار جدى وارد كنند، ولى با يك سرى پروسه هاى درست مى توان به سادگى از رخ دادن آنها جلوگيرى كرد و تقريباً تمام باروتراماها به دليل انجام ندادن اين پروسه ها رخ مى دهند.   
 

چاپ این بخش

  شیرهای سیلندر ها و تمام شدن هوا
ارسال‌شده توسط: majid.azar - 02-11-2020, 02:10 PM - انجمن: مهارتها و دانش غواصي - بدون‌پاسخ

Tank Valves and Out-Of-Air Emergencies 
شیر های تانک و وضعیت اضطراری تمام شدن هوا 


وضعیت های تمام شدن هوا شایع ترین دلیل حوادث مرگبار در غواصی می باشد.در کمال تعجب چنین مشکلاتی در لحظات ابتدایی دایو یعنی زمانی که غواص هنوز باید یک تانک پر از هوا داشته باشد اتفاق می افتند.اما چطور ممکن است؟به تازگی چنین موردی از طریق تماس با سامانه حوادث غواصی شبکه هشدار غواصان DIRS گزارش شده است.

     
شیر های تانک کاملا باز نشده می تواند منجر به قرار گرفتن در وضعیت بدون هوا شوند که شایع ترین عامل وقوع حوادث  مرگ بار  در غواصی است.

خلاصه ای کوتاه از گزارش: 

به فاصله چند دقیقه پس از شروع دایو در حالیکه هنوز در حال پایین رفتن بودم ،یک غواص وزنه هایش را رها کرد و شتاب زده به سطح آب صعود کرد.پس از آن لیدر غواصی هم صعود کرد و در سطح آب او را وحشت زده در حالیکه BCD اش را در آورده بود دید.BCD غواص کاملا خالی از گاز بود و نمی شد از طریق اینفلیتور آنرا شارژ کرد.در ظاهر تانک هوایش خالی بود.لیدر غواصی BCD غواص را با دهان باد کرد سپس شیر تانک غواص را چک کرد و دریافت که شیر  تانک بسته بوده است .شیر تانک را باز کرد و متوجه شد ۲۲۰۰ PSI  برابر با ۱۵۰ BAR هوا دارد.غواص می گفت که پس از گذشت لحظاتی از شروع دایو در حالیکه تا عمق ۳۰ فیت/۹ متر پایین رفته بود به طور ناگهانی هیچ هوایی از رگلاتورش دریافت نکرده اما هرگز توضیح نداد که چرا در سطح آب BCD خالی از هوایش را درآورده،یا اینکه چرا شیر تانکش بسته بود.

به احتمال زیاد غواص پیش از  شروع پائین رفتن شیر تانک خود را به اندازه کافی باز نکرده و شیر تانک را تنها به اندازه ای که در سطح و در عمق کم مقداری هوا تامین کند، باز می کند.با این حال با شروع عمق گرفتن،غواص هیچ هوایی دریافت نکرده،سعی می کند شیر تانک خود را باز کند اما پیچ شیر را در جهت مخالف چرخانده و شیر تانک را کاملا می بندد.این حادثه احتمالا در شیوه غالبا پیشنهادی: (باز کردن شیر تانک به طور کامل و سپس نیم دور بستن) ریشه دارد.برای آگاهی از ترویج این روش باز کردن شیر تانک و فلسفه ای که در پشت پرده این موضوع وجود دارد,ما از طریق فیس بوک یک نظر سنجی غیر رسمی از یک گروه از پزشک های غواص انجام دادیم.

سوالات نظر سنجی: 

۱) شما چگونه شیر تانک خود  را باز می کنید؟ 
۲) چرا حوادث مرتبط با شیر های تانک کاملا  باز  نشده  بسیاری وجود دارد؟ 

ما ۴۰ پاسخ دریافت کردیم.به طور کلی پاسخ ها به پرسش اول ۲ نوع متمایز بودند:

اول:باز کردن شیر تانک تا انتها‌.
دوم:باز کردن شیر تانک تا انتها و سپس نیم دور یا یک چهارم دور بستن

تقریبا هر فرد پاسخ دهنده توجیه شخصی خودش را برای روش باز کردن شیر سیلندر داشت. 

پرسش دوم پاسخ های طولانی و متفاوتی داشت.

ما با دو کارشناس تماس برقرار کردیم،هر دو غواص های با تجربه و پژوهشگر در رابطه با حوادث غواصی و از آنها اطلاعات و دیدگاهشان در این خصوص را خواستار شدیم.

چگونه ممکن است شیر تانک کاملا باز نشده،یک غواص را در وضعیت بدون هوا قرار دهد؟

آقای Peter Buzzacott : 
گاز تنفسی درون تانک غواصی با طی مسیر عبور از شیر،سپس رگلاتور مرحله اول ،سپس یک شلنگ،و سپس رگلاتور مرحله دوم در اختیار غواص قرا می گیرد.درجه و میزانی  که نشان می دهد یک شیر باز است می تواند دارای اهمیت باشد(بسته به نوع شیر) و ممکن است در میان شیرهای مختلف از یک برند هم متفاوت باشد.حتی شیرهای مختلف از یک برند در میزانی که پیچ شیر باید بچرخد تا حجم گاز خروجی از تانک با نیاز غواص بر آورده یا فراتر رود،متفاوت است.

گیج فشار سنج برای اندازه گیری فشار گاز به تانک متصل است.مرحله بعدی در مسیر عبور گاز رگلاتور مرحله اول است که شلنگ اتصال رگلاتور مرحله اول  به رگلاتور مرحله دوم را با فشار گاز حدودا ۱۳۰ PSI  برابر با ۹ BAR بیشتر از فشار محیطی پر می کند.آخرین مرحله رگلاتور مرحله دوم است.وقتی غواص عمل دم را انجام می دهد فشار گاز درون مسیر تنفسی افت می کند و رگلاتور ها امکان جریان یافتن (عبور یا خروج) بیشتر هوا از تانک  را فراهم می آورند.اگر شیر تانک کاملا باز نباشد ،در این صورت غواص هوای موجود در مسیر تنفسی را با سرعتی بیشتر از سرعت خروج گاز از تانک مکش/تنفس خواهد کرد.در این حالت می توان همزمان با هر تلاش برای تنفس حرکت (نوسان) عقربه گیج فشار سنج SPG را مشاهده کرد.

     

برخی از شیر ها دارای اندیکاتور/شاخص رنگی هستند که میزان باز یا بسته بودن شیر را  نشان می دهد.

میانگین نرخ تنفس غواص های تفریحی در طول مدت دایو بین ۷ تا ۴۵ لیتر بر دقیقه متغیر است‌،که به عواملی مانند چثه غواص،میزان استرس و شدت فعالیت غواص بستگی دارد.برای ونتیلاسیون/تهویه تنفسی ۴۵ لیتر بر دقیقه غواص ممکن است با سرعت ۳۰ بار در دقیقه دم و باز دم کند، ۱ ثانیه برای دم و ۱ ثانیه برای بازدم حجم جاری برابر با ۱.۵ لیتر گاز را به غواص می دهد.این بدین معنی است که یک رگلاتور باید در هر ثانیه ۱.۵ لیتر گاز تنفسی به غواص تحویل دهد. 

علیرغم اینکه هر چه غواص در عمق بیشتری باشد مولکول های گاز بیشتری برای جبران/تامین همان مقدار حجم گاز لازم است و مولکول های گاز بیشتری باید از طریق شیر و مسیر گازی عبور کرده تا به ریه ها برسند.به یاد داشته باشید در سطح دریا فشار در سطح آب ۱ اتمسفر مطلق است و به ازای هر ۳۳ فیت/۱۰ متر عمق آب دریا،فشار ۱ اتمسفر دیگر افزایش میابد.اگر یک غواص در سطح آب ۲۰ لیتر بر دقیقه گاز تنفس کند‌،در عمق ۳۳ فیت/۱۰ متر به ۴۰ لیتر گاز (۲۰ لیتر ضرب در ۲ اتمسفر)، در عمق ۶۶ فیت/۲۰ متر،۶۰ لیتر گاز(۲۰ لیتر ضرب در ۳ اتمسفر) نیاز خواهد داشت‌.یک شیر نسبتا بسته شاید گاز کافی برای غواصی که در سطح آب در حال استراحت است را تامین کند اما در عمق آب یا حین فعالیت گاز مورد نیاز غواص را ساپورت نخواهد کرد.در این مرحله یک لحظه شک و تردی غواص را فرا می گیرد و در این هنگام غواص از خود می پرسد:آیا هوای من تمام شده است؟ و یک نفس دیگر می کشد و در ابتدا فکر می کند" اوکی,مشکلی نیست" اما اندکی بعد دریافت هوا متوقف می شود.اگر این حالت برای شما پیش بیاد چه گزینه هایی پیش رو دارید؟ 

ابتدا و مهم تر از همه،به همیار خود سیگنال بدهید که "مشکلی وجود دارد"،سیگنال مخصوصش رو به یاد دارید.این اتفاق برای همیار من در اقیانوس هند در عمق ۲۰ متری پیش آمد.من رگلاتور اضافی خودم را به غواص نیازمند هوا دادم و بعد در حالیکه من شیر تانکش رو چک می کردم بر روی بستر زانو زدیم و شیر تانک همیارم را تا انتها باز کردم و همیار من شروع کرد به تنفس از رگلاتور خودش و ما به لذت بردن از دایو مان ادامه دادیم.فقط باید خونسردی خود را حفظ کنید. همیار من ۳۰ سال سابقه غواصی داشت و زیر آب ریلکس بود.او قادر بود به آرامی تنفس کند و فعالیت خودش را متوقف و به من سیگنال بدهد.
 
آقای Gareth Lock: 
یک شیر پیلاری/pillar valve  ممکن است غواص را در وضعیت بدون هوا گرفتار کند.زیرا شیری که به اندازه کافی باز نشده ممکن است به نسبت فشار محیطی نتواند گاز کافی را توزیع کند.باز بودن اندک شیر که در سطح آب جریان گاز کافی را تامین می کند با افزایش عمق  مشکل ساز می شود،چرا که در نتیجه افزایش عمق،افزایش چگالی گاز،جریان عبور گاز را با محدودیت روبرو می کند،(مقاومت تنفسی). علیرغم اینکه تنفس افزایش یافته غواص باعث تلاش برای مکیدن بیشتر گاز میشود اما جریان عبور گاز از تانک و مسیر تنفسی افزایش نخواهد یافت و غواص به تنفس های کوتاه ادامه خواهد داد که این امر موجب تجمع دی اکسید کربن و احتمالا پنیک (وحشت زدگی) خواهد شد. 

چه چیزی ممکن است باعث شود شیر تانک به طور کامل باز نباشد؟ 

آقای  Gareth Lock: 
دلایل مختلفی برای باز نبودن کامل شیر تانک وجود دارد.از جمله کوتاهی در باز کردن شیر تانک پیش از ورود به آب که ممکن است در نتیجه عدم باز کردن شیر در مرحله اول هنگام آماده شدن یا به دلیل چک کردن تجهیزات به صورت منقطع و ناپیوسته ای باشد که به طور صحیح از سر گرفته نشده باشد‌.همچنین این امکان وجود دارد که غواص پیش از ورود به آب شیر تانک خود را باز کرده اما فردی با هدف اینکه کار مفیدی انجام داده باشد به اشتباه شیر تانک را بسته با این خیال که شیر را باز می کرده. و در آخر ممکن است اجزای داخلی شیر در حالت بسته خراب شده باشند.  

آقای Buzzacott:
به نظر من "بستن شیر به اندازه نیم دور" دلیل اصلی بروز مشکلات می باشد.غواص ها و دایومستر ها تانک های همدیگر رو چک می کنند بناراین امکان گیج شدن در مورد اینکه آیا شیر تانک نیم دور بسته یا نیم دور باز است وجود دارد.در گذشته شیر های تانک از جنس برنج،حائلbuffer بین اسپیندل و هوزینگ شیر را نداشتند و اگر شیر تانک نیم دور بسته نمی شد،شیر در طول دایو به خاطر کاهش دما حالت انقباظی پیدا می کرد و دیگر امکان بستن شیر وجود نداشت و پیچ شیر گیر می کرد .امروزه این مشکل دیگر وجود ندارد اما عادت های کهنه به سختی فراموش می شوند (ترک عادت موجب مرض است) و بسیاری از غواص ها هنوز هم شیر تانک را نیم دور می بندند.  

مشکلات از آنجا نشاءت می گیرند که غواص شیر تانک را کاملا باز و بعد نیم دور می بندد و بعد از آن همان غواص یا شخص دیگری شیر را به طرف دیگر می چرخاند و شیر به جای باز شدن بسته می شود.با کمک labeling می توان از بروز این مشکل اجتناب کرد.برخی تولید کنندگان شیر ها بر روی پیچ باز و بسته کردن شیر یک فلش دو طرفه با عبارت on و off  "باز و بسته" در انتهای در طرف حک می کنند. خوب این واقعا عالی است بلافاصله با نگاه کردن می توان جهت باز و بسته شدن شیر را تشخیص داد.همه تولید کنندگان این کار را نمی کنند و همچنین همه شیر ها به جهت مشابه باز نمی شوند.اگر چه بازار ها جهانی هستند اما هر منطقه ای خصوصیات و شرایط خودش را دارد به عنوان مثال در فرانسه غواص ها عموما با شیر های Y شکل غواص می کنند و ست غواصی سایدمانت دارای شیر های چپ و راست است.مطمئن شوید شیر تانک تان کاملا باز است،شک و تردید را در مورد باز و بسته بودن شیر از بین ببرید.

     
مطمئن بشوید شیر سیلندر تان کاملا باز است،شک و تردید را در مورد باز و بسته بودن شیر از بین ببرید.


بهترین شیوه برای جلوگیری از گیج شدن در مورد باز یا بسته بودن شیر تانک چیست؟

آقای Buzzacott: 
همیشه شیر تانک را تا انتها باز کنید.دیگر لازم نیست پیچ شیر را کمی ببندید؛آن دوران خیلی وقت است که گذشته.شیر را کاملا باز و به راحتی تنفس کنید.همچنین با بررسی های ایمنی پیش از شروع دایو pre_dive check و چک کردن غواص همراه buddy check میتوان هر خطای احتمالی را اصلاح کرد. به گیج فشار سنج هوا SPG نگاه کنید،چند بار دم و بازدم کنید،اگر می توانید تنفس کنید و عقربه گیج حرکت نمی کند می توانید با خیال راحت ادامه دهید.

آقای Lock: 
ابتدا به یاد داشته باشید که شما آبشش ندارید و برای تنفس در زیر آب به منبع گاز نیاز دارید.با اینکه شاید این پاسخ تکراری به نظر برسد،باید مسئولیت  شخصی در قبال آماده شدن و چک کردن تمام تجهیزات پیش از شروع دایو را بپذیرید.(شخصی که  زیر آب به هوا نیاز دارد تو هستی،بنابراین شخصی که باید چک کند تو هستی).آخرین باری که می توانید چک کنید بعد از بلند شدن از روی نیمکت یا صندلی یا رفتن به ساحل و درست پیش از ورود به آب است.پیش از ورود به آب با دست خود باز بودن شیر تانک متصل به BCD را بر روی پشت تان چک کنید ،اگر دست تان نمی رسد از شخص دیگری ترجیحا غواص همیار خود بخواهید شیر تانک تان را باز کند و از طریق رگلاتور تان به اندازه کافی تا حدی که هوای درون شلنگ های کم فشار خالی شود تنفس کنید و با نگاه به گیج فشار عدم افت عقربه گیج را تایید کنید.با این چک کردن دقیقا پیش از ورود به آب،شما عملا احتمال خطای  پرسنل قایق را که با قصد مفید بودن ممکن است مرتکب شده باشد را یعنی بستن ناخواسته شیر تانک به جای باز کردن آن را به صفر می رسانید . همیشه به عواقب بعدی باز نبودن کامل شیر یک تانک فکر کنید. شروع دایو با یک شیر بسته می تواند پیامد های مرگ باری به دنبال داشته باشد. اخیرا یک حادثه مرگبار در بریتانیا ناشی از عواقب زنجیر وار همین موضوع بوده است.
من معتقدم علت اینکه افراد پیش از ورود به آب شیر تانک ها و سایر تجهیزات حمایتی زندگی خود را چک نمی کنند این است که معتقدند "آخرین بار هیچ مشکلی پیش نیامده، بنابراین این بار هم مشکلی پیش نمیاد." روش های ابتکاری بعضی وقت ها خوب جواب می دهند اما در فعالیت هایی که  تجهیزات حمایتی زندگی الزام آور هستند جایی برای ریسک وجود ندارد.چک لیست های فیزیکی احتمال انجام نشدن تمام و کمال یک عمل را کاهش می دهند.انجام یک بادی چک(چک کردن همیار) که در تمام مدت انجام آن غواص ها به طور فیزیکی و بصری با هم ارتباط دارند، احتمال قصور یا از قلم افتادن چیزی را بیش از پیش کاهش می دهد.این نصیحت شامل حال مربی ها و دایو مستر ها هم می شود.داشتن سمت نظارتی و کنترلی کسی را از نادیده گرفتن قوانین و دستورالعمل ها معاف نمی کند. از این گذشته کارآموز ها به لیدرهای غواصی به عنوان بهترین سر مشق و الگو نگاه می کنند.اگر لیدر ها چک کردن ها را کامل انجام ندهند کارآموز ها هم انجام نخواهند داد.در پایان،لیدر ها باید توانایی کمک به غواص های همراه خود را داشته باشند اما بدون باز بودن کامل شیر تانک قادر به انجام این کار نخواهند بود. 

منبع : شبکه هشدار غواصان DAN 
 alert diver

غواصی اسپورت و تکنیکال را با استاندارد های جهانی تی دی آی/اس دی آی TDI/SDIدر اولین و تنها مرکز غواصی ۵ ستاره اسپورت و تکنیکال و تنها مرکز ۵ ستاره توسعه مربیگری غواصی در ایران بیاموزید. 

 غواصی اسکوبای بین المللی :SDI
SCUBA DIVING INTERNATIONAL

 غواصی تکنیکال بین المللی:TDI
TECHNICAL DIVING INTERNATIONAL 
  
989360219444+

ایمیل:
tdisdiiran@gmail.com

پیج اینستاگرام:

مجید آذرشب 



فایل‌های پیوست تصاویر بندانگشتی
   
چاپ این بخش

  غواصی و دیابت
ارسال‌شده توسط: majid.azar - 02-04-2020, 07:03 PM - انجمن: فیزیولوژی غواصی - بدون‌پاسخ

Diving with diabetes: guidelines and latest research

غواصی با وجود دیابت: دستورالعمل ها و جدیدترین پژوهش ها 

سالیان متمادی جامعه پزشکی در مخالفت با غواصی با وجود دیابت اصرار داشت.دیابت بیماری است که بر سیستم غدد درون ریز تاثیر می گذارد،مجموعه ای از غدد که مسئول تولید هورمون های تنظیم متابولیسم، رشد و نمو،عملکرد بافت ها، عملکرد جنسی،تولید مثل، خواب و خلق و خو و...می باشند.

تهدید اصلی دیابت تاثیری است که بر لوزالمعده دارد،لوزالمعده اندامی است که انسولین و گلوکاگون را تولید می کند. انسولین و گلوکاگون دو هورمونی هستند که تعادل و ثبات سطح گلوکز (قند خون ) را حفظ می کنند.در سال ۲۰۱۵ تعداد افراد مبتلا به دیابت در سراسر دنیا ۴۱۵ میلیون نفر برآورد شد و تخمین زده شد تا سال ۲۰۴۰ این تعداد به ۶۴۲ میلیون نفر هم برسد. 

آیا این بدین معنی است که افراد مبتلا به دیابت مجاز به انجام فعالیت غواصی نیستند؟قطعا اینطور نیست! 

اما بگذارید شما را از اطلاعات مهمی در این خصوص آگاه کنیم.ابتلا به دیابت یا بدین معنی است که لوزالمعده انسولین کافی تولید نمی کند،و یا سلول های بدن واکنش مطلوبی به انسولین تولید شده ندارند.

۲ نوع اصلی دیابت وجود دارد:

دیابت نوع ۱ که ناتوانی لوزالمعده در تولید انسولین کافی را به همراه دارد،و وابستگی انسولین را ایجاب می کند (مستلزم تزریق انسولین می باشد).دلیل این موضوع در حال حاضر ناشناخته است. 

دیابت نوع ۲ که مقاومت انسولین را به همراه دارد،وضعیتی است که سلول های بدن در واکنش مطلوب به انسولین تولید شده ناتوان هستند.این نوع دیابت با حفظ رژیم غذایی سالم و مصرف داروهای خوراکی قابل کنترل می باشد.رایج ترین دلیل ابتلا به این نوع دیابت سبک زندگی ناسالم،وزن بیش از حد بدن و فقدان تمرین و ورزش می باشد. 

دلیل توصیه های مخالفت آمیز متخصصین در مورد غواصی و دیابت، وضعیت بالقوه و آسیب پذیر و تهدید کننده حیات است که ممکن است افراد مبتلا به دیابت هنگام دچار شدن به هایپرگلیسمی (افزایش قند خون) یا وضعیت خطرناک هایپوگلیسمی (کاهش قند خون)با آن مواجه شوند. 

جهت آگاهی،انسولین و فعالیت بدنی سطح قند خون را کاهش می دهند.و گلوکاگون و مواد غذایی حاوی گلوکز سطح قند خون را افزایش می دهند. افراد مبتلا به دیابت اغلب ممکن است دچار افزایش بیش از حد بالا یا بیش از حد پایین سطح قند خون شوند،که این خود آنها را در معرض خطر بسیار بالاتر وقوع حوادث در زیر آب قرار می دهد.این بدین معنی است که هنگام غواصی حالت هایپرگلیسمی یا هایپوگلیسمی ممکن است به از دست دادن هوشیاری و در برخی موارد به مرگ منتهی شود،بنابراین متخصصان پزشکی  زمانیکه سخن از غواصی و دیابت در میان باشد پرچم قرمز را بالا می گیرند،به ویژه هنگامیکه بیماری ناپایدار و به تازگی تشخیص داده شده باشد.

خطرات متداول،علائم و اثرات سطح قند خون بالا و پائین در دیابت:

علائم هایپرگلیسمی(افزایش قند خون ):
تشنگی شدید،تکرر ادرار،خشکی پوست،گرسنگی،تاری دید ، حالت تهوع ، خواب  آلودگی، التیام  کند زخم ها.

علائم هایپوگلیسمی( کاهش قند خون):
لرزش/رعشه، ضربان نبض سریع ،تعریق ،سر گیجه، اضطراب، رنگ پریدگی، گرسنگی ،ضعف/خستگی ،سر درد و غش.

هنگامیکه تردیدی وجود دارد، افراد مبتلا به دیابت باید بلافاصله با استفاده از دستگاه مانیتورینگ قند خون،سطح قند خون خود را چک کنند،و یا هنگامیکه گلوکز خون پائین است خوراکی حاوی قند بخورند یا بیاشامند، و یا برای مقابله با گلوکز خون بالا دارو های مناسب مصرف کنند. 

 به منظور  انجام  اقدامات احتیاطی، اگر تشخیص  و   مدیریت  بروز علائم هایپرگلیسمی یا هایپوگلیسمی  در  زیر آب  غیر ممکن نباشد اما قطعا دشوار است و به خاطر گستردگی پتانسیل مشکلات ناشی از دیابت ،هنگامیکه صحبت از ایمنی در غواصی در میان باشد، غواص های مبتلا  به دیابت  در معرض ریسک بالاتری قرار دارند.

در گذشته غواصی و دیابت به صراحت دور از مصلحت تلقی می شد.حتی امروزه نیز برخی از متخصصین پزشکی انجام غواصی با وجود دیابت را رد می کنند.با این حال در سال های اخیر غواص های بسیاری با وجود دیابت با موفقیت به فعالیت غواصی پرداخته و اشتباه جامعه پزشکی را اثبات کردند.با اتخاذ اقدامات احتیاطی به جامعه پزشکی غواصی اثبات کرده اند که عشق و علاقه به غواصی را دنبال کردن، بدون به خطر انداختن و قربانی کردن سلامت و ایمنی امکان پذیر است. 

در هنگام غواصی با وجود دیابت آگاهی از محدودیت های شخصی حائز اهمیت است. همیشه پیش از مبادرت به غواصی برای دریافت نظر واقع بینانه در مورد وضعیت سلامت خود با متخصصین امر مشورت کنید. مهم نیست وضعیت بیماری شما تا چه اندازه تحت کنترل باشد،افراد مبتلا به دیابت نمی توانند بدون محدودیت غواصی کنند،این موضوع در مورد غواص های غیر دیابتی نیز صدق می کند،البته که غواص های مبتلا به دیابت باید بپذیرند که در معرض ریسک بالاتری قرار دارند حتی اگر مهارت های غواصی برابر با غواص های غیر دیابتی داشته باشند.ابتلا به دیابت هرگز نباید مانع اکتشاف جهان هستی توسط هیچ فردی شود،اما همیشه باید اقدامات احتیاطی صحیح اتخاذ شود.

رویکرد جامعه پزشکی غواصی دستخوش تحول و تکامل شده است.در حالیکه سابقا ابتلا به دیابت به معنی ممنوعیت انجام فعالیت غواصی بود، خوشبختانه امروزه نگرش ها تغییر کرده است‌.

تحقیقات DAN در مورد دیابت:

نتایج به دست آمده از پژوهش های شبکه هشدار غواصان اروپا پیشنهاد می کند به منظور جلوگیری از وخیم تر شدن هایپوگلیسمی و تفسیر و تعبیر صحیح علائم شبیه به هایپوگلیسمی در هنگام غواصی،غواص های مبتلا به دیابت می توانند در خلال دایو های شان از مانیتورینگ به موقع سطح گلوکز خون  بهره ببرند. در جریان یک مطالعه ۲۶ دایو بدون تفاوت آماری در سطح گلوکز خون ثبت شده در هر ۵ دقیقه در خلال و پس از دایو ها به ثبت رسید. 

علاوه بر این،این مطالعه نمونه کامل و عالی از این موضوع بود که چگونه تکنولوژی می تواند با به کار گیری دستگاه نظارت مداوم گلوکز خون CGM یا Continuous Glucose Monitoring  با استفاده از یک قاب ضد آب به افزایش ایمنی دایو ها در غواص های مبتلا به دیابت کمک کند‌. در چنین مواردی سطوح گلوکز خون بی درنگ بر روی صفحه نمایش نشان داده می شود و برای غواص امکان مانیتورینگ پیوسته گلوکز خون را فراهم می آورد. 

در یک مطالعه دیگر توسط بخش تحقیقات DAN نتایج مشابهی یافت شد. غواصی حتی در صورتی که نظارت مداوم بر کاهش پیش رونده سطح گلو‌کز خون رو نشان دهد،بر ریسک معنی دار هایپوگلیسمی دلالت ندارد.این یافته ها اشخاص را برای تجربه غواصی تشویق و ترغیب می کنند.از مطالعات صورت گرفته توسط DAN نتایج کلی به دست آمده به این شرح می باشد:
استفاده به موقع از سیستم نظارت مداوم بر گلوکز خون توسط غواص مبتلا به دیابت در جریان غواصی می تواند اطلاعات فوری در مورد روند تغییر سطح گلوکز خون را ارائه دهد،همراه با افزایش چشمگیر در ایمنی غواصی و افزایش دانش پزشکی ورزشی و علاقه در این زمینه خاص. 

به طور کلی در صورتیکه از عوارض بلند مدت دیابت رنج نمی برید غواصی برای شما قابل قبول است، مشروط بر اینکه چکاب های منظم و دوره ای را انجام و به منظور اجتناب از پتانسیل تهدیدات بیماری شما  به خوبی تحت کنترل باشد. 

بدون در نظر گرفتن اینکه آیا بیماری دیابت دارید یا خیر ماموریت ما این است که همه غواص ها از عهده مقوله  ایمنی در غواصی برآیند،به طوری که همه ما به اشتراک شور و هیجان خود در اکتشاف دنیای دلربای غواصی مفتخر باشیم.اگر با وجود دیابت به غواصی فکر می کنید یا شخصی را با چنین تفکری در سر می شناسید برای پیگیری توصیه های ما چند لحظه وقت بگذارید. 

توصیه هایی در مورد غواصی با وجود دیابت

• پیش از مبادرت به غواصی با پزشک و متخصص دیابت/غواصی مشورت کنید. 

• همیشه دستبند دیابت بر روی مچ دست خود ببندید تا غواص های همیار در صورت بروز موارد اضطراری آگاه باشند‌.

• همیشه گلوکز خوراکی همراه خود داشته باشید و مطمئن شوید غواص همیار تان نیز از این موضوع آگاه و گلوکز خوراکی به همراه دارد‌. 

• در صورتی از دست دادن آگاهی،امکان تزریق گلوکاگون در سایت غواصی در سطح آب فرآهم باشد. 

• پیش از غواصی برای اطمینان از تعادل سطح گلوکز خون مواد غذایی حاوی کربوهیدرات کند هضم میل کنید. 

• بلافاصله قبل و بعد از غواصی گلوکز خون خود را اندازه گیری کنید. 

• از غواصی در اعماق بیشتر از ۳۰ متر/۱۰۰ فیت اجتناب کنید،نیتروژن نارکوسیس می تواند با هایپوگلیسمی اشتباه گرفته شود. 

• از غواصی طولانی تر از ۶۰ دقیقه اجتناب کنید.

• دایو های خود را در دفترچه ثبت غوص ثبت و جزئیات میزان قند خون خود را به عنوان مرجعی برای آینده یادداشت کنید. 

• در آب های سرد،جریان های قوی یا وضعیت هایی که مستلزم فعالیت بدنی شدید می باشد خودداری کنید. 

• در دیابت نوع ۱ مطمئن شوید سطح قند خون تان ثابت و کمتر از  ۱۵۰mg/dl  یا ۸.۳mmol/L نیست.(۱۵۰ میلی گرم بر دسی لیتر  یا ۸.۳ میلی مول بر لیتر).

• استفاده از دستگاه نظارت مداوم بر گلوکز CGM برای بررسی به موقع سطح گلوکز خون را مد نظر داشته باشید. 

• بدن خود را قبل،بعد و در طول غواصی کاملا هیدراته نگهدارید.

• ریلکس باشید و از تجربه خود لذت ببرید.

منبع: شبکه هشدار غواصان DAN 

به خانواده غواصان و مربیان غواصی اسپورت و تکنیکال TDI/SDI ملحق شوید.

989360219444+
ایمیل: 
tdisdiiran@gmail.com
پیج اینستاگرام:

مجید آذرشب

چاپ این بخش

  آلودگی گاز تنفسی
ارسال‌شده توسط: majid.azar - 01-30-2020, 01:03 PM - انجمن: مهارتها و دانش غواصي - بدون‌پاسخ

ASK DAN:What Should Scuba Divers Know About Gas Contamination

پرسش از DAN: غواص های اسکوبا چه چیز هایی را باید در مورد آلودگی گاز تنفسی بدانند؟ 

حوادث ناشی از گاز تنفسی بد در غواصی اسکوبا نادر می باشد.اما ممکن است اتفاق بیفتد،و نتایج به اندازه ای جدی هستند که شما باید بدانید چه عواملی باعث آلوده شدن گاز تنفسی می شوند و نیز  تشخیص گاز آلوده را بیاموزید.

در اینجا آنچه را که باید برای تشخیص آلودگی از آن آگاه باشید فرا خواهید گرفت پیش از اینکه خود را در معرض خطر قرار دهید.

آسان ترین و سریع ترین راه برای بازرسی یک تانک اجرای تست بو کشیدن Sniff Test برای بررسی بوهای مشکوک می باشد

تست بو کشیدن/The Sniff Test 

آسان ترین و سریع ترین راه برای بازرسی یک تانک اجرای تست بو کشیدن Sniff Test برای بررسی بوهای مشکوک می باشد.با اینکه با تست بو کشیدن آلودگی های بدون بو از جمله منواکسید کربن و دی اکسید کرین آشکار نمی شوند،از این تست می توان برای تشخیص بسیاری از خطرات از جمله روغن، گازوئیل،دود اگزوز موتور دیزلی و بنزینی و دیگر محصولات احتراق استفاده کرد.بعلاوه بو های شیمیایی می تواند حاکی از وجود احتمالی دیگر آلودگی های بدون بویی باشد که می توانند مشکل ساز باشند.بوی کپک/کهنگی می تواند نشان از وجود رطوبت درون تانک یا نقص فیلتر در کمپرسور باشد، و بوی پخت و پز نشان از دودکش رستورانی در نزدیکی ایستگاه شارژ سیلندر باشد که به ورودی هوای کمپرسور راه یافته و احتمالا فرآورده های جانبی ناشی از احتراق را با خود به همراه دارد. 


آنالیزور های گاز نایتروکس/Nitrox Analyzers 

با اینکه گاز نایتروکس از نظر فنی یک آلاینده خطرناک نیست،شارژ سیلندر گاز نایتروکس با درصد اکسیژن کمتر  یا بیشتر از میزان مورد نظر می تواند مشکلات جدی را موجب شود،بنابراین مهم نیست تا چه اندازه از اپراتور کمپرسور غواصی شناخت دارید،شما شخصا موظف به تایید درصد و خلوص گاز نایتروکس سیلندر خود هستید.اگر از آنالیزور دایو شاپ استفاده می کنید در مورد نحوه کالیبره کردن و استفاده از سنسور جریان آنالیزور از مسئولین دایو شاپ سوال کنید، و گاز تنفسی را شخصا تست کنید و یا از آنها درخواست کنید این کار را انجام دهند درحالیکه شما نظارت می کنید. آنالیزور های نایتروکس بسته به طراحی شان مستلزمsample rate یا نرخ نمونه گیری یا میزان سرعت خروج گاز از سیلندر در هنگام تست درصد اکسیژن  و پروسه های کالیبراسیون متفاوتی هستند، و می بایست قبل از استفاده از درک خود نسبت به این موضوع اطمینان حاصل کنید.کالیبراسیون یا تست نادرست می تواند منجر به برداشت نتایج کاذب درصد اکسیژن بیشتر یا کمتر نسبت به محتوای واقعی در گاز تنفسی شود.هر آنالیزور پیش از استفاده بر روی یک سیلندر نایتروکس تازه شارژ شده باید با اعتبار یک گاز شناخته شده با درصد معلوم و مشخص کالیبره شود ( کالیراسیون با هوای اتاق در اکثر مواقع قابل قبول می باشد)، و سپس آنالیزور تا قرائت عدد درصد اکسیژن ثابت مانده بر روی صفحه نمایش در مقابل ورودی شیر سیلندر قرار بگیرد. آنالیزور ها نیازمند مراقبت و نگهداری هستند،و کوتاهی در تعویض سنسور اکسیژن می تواند به طرز خطرناکی به قرائت نادرست عدد درصد اکسیژن نا صحیح منتهی  شود‌ در برخی موارد ممکن است این اتفاق حتی پس از اینکه به نظر یک آنالیزور به درستی کالیبره شده باشد نیز رخ دهد. 

آگاهی از خطرات/Know The Hazards 

آلودگی در اشکال مختلفی وجود دارد، برخی به سادگی با مزه کردن یا بو کشیدن قابل تشخیص و برخی دیگر تنها با استفاده از آنالیزورهای با طراحی تخصصی قابل تشخیص هستند.شدت آلودگی بر پتانسیل عواقب تاثیر خواهد گذاشت،و آلاینده های بدون بو و مزه می تواند حتی مهلک باشند.در ادامه نگاهی می کنیم بر آلودگی هایی که باید با آنها آشنایی داشته باشید‌. 

روغن و ذرات معلق
Oil And Particulate Matter

ممکن است آلودگی روغن و ذرات معلق در هنگام شارژ وارد  سیلندر شوند که بو یا مزه روغن یا عجیب و غیر عادی خواهد داشت و با قرار دادن دستمال کاغذی بر روی ورودی شیر باز سیلندر آثار مشهود آلودگی آشکار خواهد شد.علائم اولیه شایع در این نوع آلودگی تحریک و سوزی راه های هوایی،سر درد یا حالت تهوع می باشد. 

منواکسید کربن/Carbon Monoxide 

منواکسید کربن یک محصول جانبی احتراق،یکی از جدی ترین آلودگی هایی است که غواص ها می بایست با آن مقابله کنند،و با حس بینایی،بویایی و چشایی قابل تشخیص نیست. علائم منواکسید کربن مانند بسیاری از دیگر وضعیت ها به سادگی نادیده گرفته می شوند تا اینکه یک حادثه رخ دهد.سردرد، سرگیجه،ضعف،حالت تهوع،استفراغ،درد در قفسه سینه و گیجی از علائم شایع مسمومیت منواکسید کربن هستند.اگرچه در موارد جدی و شدید به از دست دادن هوشیاری و مرگ ختم می شود.منواکسید کربن با استفاده از آنالیزور های تخصصی که با همین منظور ساخته شده اند و عملکردی شبیه آنالیزور های نایتروکس دارند به شکل قابل اعتمادی،قابل تشخیص می باشد. 

دی اکسید کربن/Carbon Dioxide 

یکی دیگر از محصولات جانبی احتراق،دی اکسید کربن همچنین می تواند بر اثر تجزبه بیولوژیکی مواد و برخی فرآیند های شیمیایی تولید شود،بی بو،بی مزه و بدون نشانه بصری است.علائم مسمومیت دی اکسید کربن شامل هایپرونتیلاسیون  یا تنفس سریع و سطحی،سرگیحه، گیجی و بی هوشی است. مانند منواکسید کربن،دی اکسید کربن نیز با استفاده از آنالیزور های مخصوص قابل تشخیص می باشد،اما غالبا به خاطر شدت مسمومیت خفیف تر، کمتر مورد اندازه گیری قرار می گیرد.در حالیکه مسمومیت منواکسید کربن می تواند بدون هشدار منجر به بی هوشی و مرگ شود،دی اکسید کربن معمولا پیش از آنکه باعث از دست رفتن هوشیاری غواص شود باعث هایپرونتیلاسیون یا تهویه تنفسی قابل ملاحظه می شود. 


اگر متوجه علائم آلودگی در گاز تنفسی خود شدید و یا اینکه احتمال می دهید محتوای سیلندر شما بر اساس مشاهداتی در ایستگاه شارژ سیلندر آلوده باشد، فوراَ غواصی را خاتمه داده و گاز تنفسی موجود در سیلندر را مشمول تست و بررسی کنید.آلودگی گاز تنفسی در غواصی امری غیر معمول است اما در صورتی که رخ دهد می تواند منجر به بروز شرایط اضطراری جدی شود. 

منبع: شبکه هشدار غواصان DAN 


به خانواده غواصان اسپورت و تکنیکال TDI/SDI ملحق شوید‌.دایوپرشیا divepersia اولین مرکز و تنها مرکز غواصی ۵ اسپورت و تکنیکال و مرکز توسعه مربیگری غواصی در ایران.

989360219444+

ایمیل: 
tdisdiiran@gmail.com

پیج اینستاگرام:

مجید آذرشب

چاپ این بخش